Ve sen,
bir yağmur damlası gibi
süzülürken kitabımın ilk sayfasında,
ben de gözden kopup gelen ıssız bir yaş olarak oradaydım... Virgülde soluklandık, noktada buluştuk...
Ardından usulca fısıldadım kulağına;
sımsıkı sarılmalı şimdi AŞKa.
O ki; kasvetin,
korkunun,
endişelerin ve karanlığın önünü kesen
IŞIKlı bir asadır.
Bundan öte ne varsa laf ü güzaftır..
A. Levent IŞIK
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta