Bir çölün ortasında serap gibi beliren bir vaha… Gözlerin susuzluktan yanarken, batarken adımların kumlara
ona doğru koşarsın. Ne kadar yaklaşırsan, o kadar uzaklaşır.
Savrulup gidersin bir o yana bir bu yana
Ellerini uzatırsın ama parmaklarının arasından yalnızca sıcak rüzgâr geçer.
Sen vardığını sanırsın, o ise hep ufkun biraz ötesindedir.
ulaşacağını sanırsın, ama aslında sadece kendini kaybedersin.
Her bir kum tanesi ulaşmana kalan bir saniye
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta