la mekan ruhların müphem kaoslarıdır kendi bedenimde zamanı acılara bölen. sığ kelimelerin kötü tohumlarıydı düşlerime kan rengini veren. düş dünyayla dış dünya arasında düş kuyusunda batıl düşlerin kabusundayım. ve orda mevsimsiz geçen yıllar yaşadım hep katıksız kaldığım doyumlar. sonra bir taşra dinginliğinde buldum kendimi. sabır mihenk taşı oldu benim. beni acılara doyuran ve yiten aşklarımın ardından gazeller okutan.
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta