la mekan ruhların müphem kaoslarıdır kendi bedenimde zamanı acılara bölen. sığ kelimelerin kötü tohumlarıydı düşlerime kan rengini veren. düş dünyayla dış dünya arasında düş kuyusunda batıl düşlerin kabusundayım. ve orda mevsimsiz geçen yıllar yaşadım hep katıksız kaldığım doyumlar. sonra bir taşra dinginliğinde buldum kendimi. sabır mihenk taşı oldu benim. beni acılara doyuran ve yiten aşklarımın ardından gazeller okutan.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta