Kuzgun Şiiri - Alim Yavuz

Başka trenler başka vagonlarla
Başka yolcular taşıdılar
Başka istasyonlara
Ben aynı kaldım.

Aynı baharda
Aynı kaplumbağalar geçti
Aynı yollarda araba çapıp ölen
Başka kedilerin hüznünden.
Ben aynı kaldım

Ben aynılık istemedim.
Silmek kudreti ver Rabbim
İki yaşından beri
Gülüşü kedere yenilmiş
Kuzgunun kederini.
Silebilsin karanlığı da
Kalbi mutmain rüyalara düşsün.

Neyse desin kuzgun;
Neyse yaşanan
Mor sümbüllerin ortasında
Mutlu çocukların büyüdüğü,
Verandasında yalnız süt bulunan
Evlerde yaşananlar
Neyse işte o yaşananlar
Benimde payıma zekatı düşsün.