Kuzey ve Kursuni Şiiri - Seyfi Karaca

Üveyikler ötüşüyor
Kalabalıklardan sıyrılan uğultulu çığlıklar gibi kuzey ve kurşuni
Güneşin vurduğu yerlerden caddeler kapısı gıcırdayarak çarşıya açılan poşetlenmiş şehir molozunun
Yangın merdivenlerindeki paslı demirlerden dikine aşağı sarsılarak
Henüz toprağ ulaşmamış yağmur damlaları bedeni çığarmış teraslardan uzak göklere buğulanırken
Silinmiş yazı gibi ağaç gövdelerinde
Sıvadı dökük duvarlarda
Kumlarda ve kumsallarda
Saksılar üstünde asılı çamaşırların
Mahlesi boşalmış
Taşları suskun
Asvaltları donuk
Dünya azabınan gazap
Sokaklar in cin
Pusulası kuzey ve kurşuni
Yan duvarlarında derin çatlaklıklar insanlığın
Verandalarda kaba inşatı yıkılmış tarihlerde kalmış ren bir tablo gibi
Sıvası cilası dökülmüş
Eldeki tüm varını güllere veren diken bağları gibi
İçerde yazısı silinmiş solgun yapraklı bir sarı defter
Tozlu masa
Masanın üstünde mürekkep boyası kurumuş dolma kalem, döşemesi yırtık koltuk
Camı çerçevesi kırık bir hayatın boz bulanık duvarlarına asılı okunaksız tabelada
Pılıyı pırtıyı toplayıp gitmişliği haykıran
Kiremit rengindeki harflerin artık hiç kimseye hiç bir şey konuşup söylemediği
Masraftan ve zahmetten kaçınmayıp
Ger şeyin en güvensiz
Mutsuz
Hastalıklı
Bağımlı
Gösterişli
Çarpık sahte çelişkili mutsuz yapmanın insan imalatını yapılmakta
Durum krıtik durum
Durum baya ciddi ciddi,
… kriz ve kritik

Şubat/26