Kaybettim sana ait olan beni;
bende sana ait olan seni...
Düşünmüyorum artık;
öpülen her yalnızlığın bana biraz daha bağlanmasını...
Kabullendim;
karanlığımda ürkek yüreğime sarılan yalnızlığı...
Kaç hayatımdan;
Anlayamadığın sevdamdan..
Kaç gözlerimden;
Göremediğin acımdan..
Kaç cesaretsiz bedeninden;
Ruhumu hissedemediğin bedeninden..
Gece karanlık;
gündüz neden karanlık..
Bir ışık vardı aydınlatan;
şimdi o da hepten karanlık! ..
Nesilden nesile duyduk aşk ile...
Aşk, kime gülmüş ki, 'SEV' diye...
Ne dostlar, ne şairler, ne büyükler, ne ustalar
ölmüş aşk ile...
Kalbim, sana ait duyguların gömüldüğü yalnızlık adası...
Sen ise o adanın kayıp prensesi...
Bu adayı bir tek sen bulabilirsin;
Çünkü tek gerçek sahibi sensin...
Sevgim yüreğimden kaybolmuştu;
gözlerimin içine, kayıp aranıyor bakışları çökmüştü...
Soracak kimse yoktu.
Bir tek ben inanıyordum ve hissediyordum...
Kayıp bir kelime arıyorum.
Bana değeri anlatacak,
sevgiyi anlatacak,
mutluluğu anlatacak.
Seni dediğimde seviyorum diyecek.
Bakma bana kendim,
kendim kendimden geçtim.
Ufak görünür her şey,
kendim kendimle büyüdüm...
Kendim,
kendimle öldüm...
Karanlık beden, görmez kimse..
Işıkları, açmaz kimse..
Haykırışları, duymaz kimse..
Hayatın sonundayım, bilmez kimse..
Ağlamak senin kaderin ise;
ben o kaderin güldüreniyim...
Kadere ellemek ölüm ise;
bırak sen için öleyim...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!