Ne çok vazgeçmişim kendimden,
Ne çok önemsemişim,
Ne çok sevmişim insanı,
Ne çok ben bilmişim.
Dünya eteklerime dolanmış,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Şiirinizi beğeniyle okurken kuyu adlı şiirim aklıma geldi;
Şöyle başlıyordu:
Ben bir kuyuyum derin mi derin
yosun tutmuş duvarımda çilenin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta