İçimde bir kuyu kanla sıvanmış
Kanayan kalbimin tam ortasında
Ellerim yorulmuş umut azalmış
Acım da sabrımın son noktasında
Kuyuya sığarmış koskoca dünya
Anladım hayatı çok sonrasında
Güzel anılarım oldu bir rüya
Keder yutuyorum can sofrasında
Dünyam kocamandı gökyüzü mavi
Güçlüyüm sanardım kendimi kâvi
Yok inan ki ilacı yok ki tedavi
Ölmüş hayallerim ruhum yasında
Kuyunun içinde en dibindeyim
Uzansam yetişmez çok derindeyim
Hergün acımla devrilmekteyim
Sonunda kaybettim kırk üç yaşında
Kayıt Tarihi : 11.04.2026 15:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Depresyonu anlatmak istedim




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!