KUYTULAR
Duraklarda çok isimsiz zaman harcamalarım oldu
Umutsuzca, kendimi kandırarak sokak güvercinlerine baktım
Rıhtımlarda geleceğe dair olasılığı olmayan planlar yaptım hayatımda
İşsiz ve kimsesiz bir genç misali yollar yürüdüm tüm isimsiz sokaklarda, çok yoruldum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta