Kuytu Köşeler Şiiri - Kasım Kobakçı

Kuytu köşelerde, sessiz ufuklara daldım,
Ruhuma fısıldayıp, yepyeni nefes aldım,
Asla boyun eğmeyip, gönlümü aşka saldım,
Dünya zorludur, lakin neşe coşup taşacak.
*
Ruhum paramparça, hüzünlerle hapsoldum,
Sıcak bakışlarına, pervane olup soldum,
Hasret ateşinde, yana yana kahroldum,
Vakit tamam olunca, hissim kalbi saracak.
*
Gözlerimden süzülür, dinmeyen kanlı yaşlar,
Ufukta beliren, sis ardında ulu taşlar,
Baharı bekler iken, dondurur kara kışlar,
Gün ağardığında, beyaz kuşlar göğe uçacak.
*
Fırtınalar koparsa, esiyor serin yeller,
Bahçelerde kurudu, açan kırmızı güller,
Sustu şarkılar, artık ötmüyor şen bülbüller,
Zaman devran dönünce, sevda çiçek açacak.
*
Kumların üzerinde, silindi bütün izler,
Engin okyanuslarda, saklıdır derin gizler,
Suskunluk zırhı giydik, mühürlendi genizler,
Aydınlık ufuklardan, güneş nurlar saçacak.