Günün kuytusuna çekilip
Seni düşlemekti en keyifli anlarım.
Bir gülümseme konardı hemen yanağıma,
Kendimi senin hayalinle yakalardım.
Bilemezsin neler söylerdin bana,
Konuşurdum,kavga ederdim,
Hatta darılırdım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ama sizin keyifli anlarınızı yaşadığınız kuytular , esasında o keyiflerin saklandıkları firari barınaklarıdır. Kutluyorum , şiiriniz çok güzeldi ve duygularınızı çok başarılı yansıtmışsınız .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta