Kutusuna Tıkılsın Şiiri - Kasım Kobakçı

Tükenmiş vah cihazın,
Şarjı biter, her kışın,
Çok eskidi pillerin,
Yüzde sıfırdır hızın.
*
Uzak yola gitmesin,
Yükseği hiç görmesin,
Eve dönsün, o alet,
Boşa gayret, etmesin.
*
Söndü gece ekranı,
Yoktur hiç heyecanı,
Koptu aman kablolar,
Tükendi bütün canı.
*
Dağa çıkamaz artık,
Üstü başı, çok yırtık,
Odasında uyusun,
Devresi şimdi batık.
*
Karıştırır yolunu,
İpi çeker sonunu,
Hiç çalışmaz düğmesi,
Kırdılar sağ kolunu.
*
Şarjı yetmez sabaha,
Gücü bitti, bir daha,
Bir saatlik sadece,
Hiç kalkmaz artık, şaha.
*
Isındı motorları,
Eridi rotorları,
Bak çıkıyor sesleri,
Yıkıldı duvarları.
*
Çöle asla sürmeyin,
Ona görev vermeyin,
Dursun öyle masada,
Fazla dertlendirmeyin.
*
Akım gelmez teline,
Su sızmış paneline,
Uzakta kalmış prizden,
Dert dolmuş, pil yerine.
*
Bakım yapsak dışından,
Kurtarsak her kışından,
Bir an dayanmıyor hiç,
Çıkar artık aklından.
*
Lambası hep sarıdır,
Şarjı ancak yarıdır,
Uyuyor hep gün boyu,
Prizler hep diyarıdır.
*
Dış alemde ölüyor,
İç hatları çürüyor,
Alet işe yaramaz,
Ancak evde yürüyor.
*
Boşa geçer zamanı,
Tüttürüyor dumanı,
Çeksen fişi duracak,
Bitti bütün yalanı.
*
Meydanlardan alınsın,
Geriye fırlatılsın,
Bir eski robot gibi,
Kutusuna tıkılsın.