Son bahar, Buğulu cam,
Camda bir yazı.
Baharımsı kar yağmuru,
Ve gönül ayazı.
Hoyratlı şiirler, gri palto, ıslak kaldırım taşı.
Aşkındır pirim, kirli bir kalbin renkli başdan savurması.
Yine sonbahar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta