Kutsal direniş Şiiri - Dağlar Özügüç

Şu açık olarak bilinmelidir her yara,
Yüreğin sabrına yazılmış bir mektuptur
Zaman, sevdaya merhameti mühürler
Gözyaşı sadece toprağa düşen bir rahmet değildir
En kurak ruhlarda bile sevdayı yetiştirir
Bir gün yorgun omuzlarına güneş konacak
O zaman taşıdığın yüklerin aslında
Sana ne zulümler ettiğini anlayacaksın
Yol uzun, yıllar nankör bakışlar sert olabilir
Ama sende yeterince direnç varsa
Her adım seni biraz daha ışığa yaklaştırır
Durup dinlemek, sakince beklemek
Sonunda yüreğinin sesini dinlemek
Sabretmek herkesin harcı değildir
Bazı fırtınalar sessizlikte sonra başlar
Görmezden gelmek kaçış sanılır
Oysa o bir kutsal direniştir
Ve muhteşem bir duygu selidir
Düşünen insanı yoldan çıkarmaz
Her gerçeğe hesapsız daldırmaz