tükendiğinde kutsal bir ilahi gibi yalnızlığını içiyor şehir
Çoluk çocuk yaşlı demeden haykırıyor
Kudüs bizim mescidimizdir
Diye.
Yanık bir kokusu var sözlerinde söylenip tükendiğinde
Ağlatıyor tüm yürekleri kardeşlerimizin
Koruyup kolladığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta