Belki biz, bir doruk çizgisi’nin yörüngesinde
tesadüf gibi duran, kaderin gerçek hâliyiz.
Senin Ay’ın, benim Güneşime yaslanmışken,
ışığım senin iç sesinde yankı bulmuş...
ve içimizde bir Uranüs esintisi: ani, özgür, sıradışı.
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta