Belki biz, bir doruk çizgisi’nin yörüngesinde
tesadüf gibi duran, kaderin gerçek hâliyiz.
Senin Ay’ın, benim Güneşime yaslanmışken,
ışığım senin iç sesinde yankı bulmuş...
ve içimizde bir Uranüs esintisi: ani, özgür, sıradışı.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta