Hani mavi bir ışık inmişti,
“Tuğla” ve “Selenga” ırmakları arasındaki,
Kutlu ağacın üstüne…
Kabarıp,şişmişti gövdesi,
Güzel nağmelerle dolmuştu,
Gündüz ile gece…
Hani ata’lar,ana’lar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta