Küstü Bana Şiiri - Abdulkadir Çakmak

Göçmen kuşların yorgun kanadında.
Bir selam yolladım kuş küstü bana.
Hayalin yetişti umutsuz (bir) anda.
Rüyalar yeterdi düş küstü bana.

Nefsime nefesim ağır gelince.
Nefessiz kaldım sen çekip gidince.
Her insan ölmezmiş ruhu ölünce.
Haktan gün dilendim yaş küstü bana.

Bir kaç damla suda hayat ararken.
Bir lokma ekmeği kana banarken.
Soframda kuş sütü dahi variken.
Tabağıma konan aş küstü bana.

Dilimde titrerken isminin lafzı.
Cismine hükmetti yazılan yazı.
Ruhuma işlerken tek doğru sözü.
Gönlüme taç ettim baş küstü bana.

İki cümle ile bir selam söyledim.
Sen nasılsan bilki ben hep öyleyim.
Gönül köşküme de sultan eyledim.
Toprak sitem etti arş küstü bana.

Ölmeden ölümü tattım çoktandır.
Toprak boş kalmasın ölüm haktandır.
AKÇA'nın vuslatı o topraktandır.
Hasret bitsin dedim taş bana küstü.