Ne bir fırtına koptu, ne sarsıldı yer,
Usulca kapattı kapıyı, incinmiş bir misafir gibi.
Biz onu yıkılmaz, taştan bir kale sanırken,
Bir nefesle dağılan sırçadan bir köşkmeş dibi.
Kibrimizin gölgesinde unuttuk şefkati,
Sustuk... Ve nihayetinde, aşk bize küstü.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta