Her cemre düştüğünde üşüyorum ben.
Ve her nefes aldığımda içim acıyor artık,
İstanbul dendiğinde aklıma ilk sen geliyorsun o günden beri,
Uykuda gelen ecelsiz bir ölüm gibi tutunuyorum hayata,
Özlemime isyan katamam, küsersin bana…
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta