Kuru dikenlerin yolum yolum söküp savurduğu
Giden seneki çiçeklerin solgun cesetleriyle öpüşüp koklaşırken rüzgar
Soruyla başlayıp cevapla bitmeyen mahsus hayat..
Şenlik havasının duyulan el yordamı ve ayak sesiyle arka bahçelerinde dağların
Giderayak nikahını kıymış, sözünü kesmiş, nisanla nişanlanmaya mart mevsimi cemrebahar
Horoz haykırmış ötmüş
Tavuklar kümesliğin çitsiz kolonsuz çayır çimen olduğu ağıllardan akçelere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta