Belki bir gün talih usulca el verir bize
Pas tutmuş kapıları açar maharetiyle
Ama bugün ayrılık, uzun bir kış gibi
Dallardaki suskunluğu büyütüyor hâlâ.
Kaldırım taşlarına vuran yağmurun hoyrat sesi
Taşlar arasına sıkışam yüreklerin
Derin acısını anlatır gibi
Sonunda bir gün yüzüm yerde olacak
Gökyüzüm sen olsan ne olur sanki?
Yoruldum hergece sükutu hırkalamaktan
Bir parçasını koparıp attım önlerine
İçimde gizlice büyüttüğüm düşüncelerimi
Köpekler bile beğenmedi çektiklerimi
Şimdi avluda rüzgâr geziyor
Kırılmış dalların yasını tutarak.
Ne kapımı çalan kaldı
Ne de kuşlardan dalıma konan
Kayıt Tarihi : 24.06.2026 06:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!