İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Babam benim....
Hem çok uzakta, hem çok yakınımdasın.
Bazen soluk kadar “an” sın,
Bazen albüm kadar yalansın.
Bazen elimi uzatsam,diyorum.
Hani tutacak gibiyim ellerini.
Bazen kilometrelerce mesafedesin,
Büyüttüm yazık derdimi.
Adresini soruyor ak kanatlı güvercin.
Adresin tarifi yok.Biliyorum.
Yüreğimin götürdüğü yerdeyim baba
Ve yokluğun kanlı hançer,
Her gün ölmekteyim baba.
...............................
Babaya yazılan bu şiir hüzündü... Sevdiğimiz ve ulaşamadıklarımız...
Şiirleriniz güzel. Yalnız haddim olmayarak bir öneride bulunmak istiyorum.
Mısralar arasında böylesine boşluk barakmasanız dahi iyi olacak gibi. Şiiri okurken anlamını toparlamak açısından mısralar arasına boşluk konulmazsa diyorum.
Tebrikler
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta