Güneşim mi söndü ki, neden dünyam karanlık
Ay da yıldız da küsmüş, geceler de karanlık
Ellerim bana küsmüş, ayaklarım uzakta
Ruhum bedenime küs, bedenimden uzakta
Mutlulukta mı küsmüş, hal hatır sormaz olmuş
Kuşlar da küskün bana, artık hiç ötmez olmuş
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta