Sen mitleştirdiğim bir olgusun,
Varamadım ve varamayacağım da…
Ben benim umurumda değilim de
Kendime yapacağım yanlış, haksızlık olur sana.
Seninle bir hayale bile kavuşamazken
Nasıl elde edeyim bir hayatı.
Denizler yorganım oldu
Ve sardı etrafımı yalnızlığımın kalabalığı.
Karşında konuşmak rüzgârda ateş yakmak gibi.
Hiçbir şeyim değildin oysa,
Ama aldın her şeyimi.
Şiirlerim ayrılığa meşru müdafaa.
Hala alfabeyi karıştırıyorum,
Hayatı okumayı kim öğrettiyse bana…
İç sesimin dilini keserim,
Gözlerin bana bir şey anlatır gibi olduğu vakit.
Kulaklarıma çığlık gibi gelir susman,
Her çığlık aşka inançsız kalmamda bir akit.
Benim için ‘’sen’’ misin ‘’o’’ mu?
Uyuyan sadece sendin
Ama ikimiz de gördük kâbusu.
Sen vücudumda bir parçam gibiydin,
Kol işlevini yapmıyor diye kola küsülür mü?
Ne zaman bitmeler biter
Ve ne zaman son bulacak susuşunun gürültüsü?
Bilen bilmez oldu, lal kesildi konuşanların dilleri.
Dertlerim o kadar yabani ki,
Ne ahlakı var ne de dini…
Ey benim kanayan yaram,
Sesinde yalnızlık var senin de.
Seninle her şeyi yaşadım
Ama bir hiç gördüm geriye döndüğümde.
Yıldızların parlaklığı kadar aşk,
Ayrılık ise gecenin karanlığından fazla…
Bak, dünü kaybolmuş bir adam,
Seninle yarınların hayalini kurmakta.
Aşk, kalp ritmimi dümdüz eden bir ütü…
Söndürmek için getirdiğin rüzgâr alevlendirdi közü.
Ama biliyorum geçecektir, geçer acılarımın tümü.
Hayat dediğimiz şey bir kuş,
Aşklar ise bu kuştaki onlarcasından bir kuş tüyü...
Mayıs / 2013
Muhammet Bora CandanKayıt Tarihi : 12.06.2026 14:51:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



