başı vurulmuş yağmur damlaları
ayaklar altında gömüldüler toz zerrelerine
gölgelerin bedeninde uçurtma kuraklığı
kuş söküklerinden yırtılıyor ruhum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




kim diker kuş söküğünden baharı bir daha içime,
kökleriyle kurumuş şafağı kim sular alnımda
fahrettin dosta katılarak, eklemem gerekirki tebrikler ve ellerinize sağlık!.. kutlarım sizi sayın Ataşçı..
saygı ve muhabbet ile..
ilk aklıma gelen ilk söylemek istediğim şu ki...imgeye boğmuşsunuz şiiri ...şiirden ziyade sanki imgeler sözlüğünden bir kaç sayfa kopyalamışsınız buraya çok çok güzel imgelerde bu diğer yapıştırma imgelerin arasında eriyip gitmiş bence....oysa bunca güzelliğin arasına veya seyrelterek en azından biraz da sade bir dil katsaydınız şiir bir harika olurdu bence...
ama yinede söylemem gerekir ki bir oturuşta kolay kolay kimsenin bir araya getirmeyeceği şeyler yakalamışsınız..tebri ederim
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta