Sen her güldüğünde bir güvercin doğdu göğsümde
Şenlik yeriydi içim
İçinden seninle geçtiğim şehirler serindi
Günbatımı için
Çizip bıraktığın tabloları asardı Tanrı
Gökyüzüm seyri alem
Senin renk cümbüşü tüvalindi...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




analar
hep uğranılası kompartıman konforuyla
kızlar
eh bir dönem eziyet çektiren ama hep içinde sevgi besleyen
olur ana-kız ara bir
hep farklı olan tat veren kaleminize tebrikle
O çocuklar da
Önce "kuşları koyar göğüs kafesine"
Sonra vurur, kıskandığından!
Anne olmak zor iş
Çocuğunu anlamak, arkadaş olmak
Birlikte yaşamak daha da zor, kesin!
Hele bu zamanda...
İyisi mi
O pompalı tüfeği haraç mezat satın,
Asıldığı yerde görmediğinde
İnanın sormayacaktır bile!
Çocuklar annelerini çabuk affeder,
Anneler bunu bile anlayamaz, biraz fazla sürer, küskünlükleri...
Olacak o kadar...
Tebrikler Gülşah Hanım
"Ters köşeyi" iyi biliyorsunuz...
Göğsünde kanat çırpan kuşların derin sessizliğinde yazılmış hüzünlü dizeler.
Kutlarım çok güzeldi..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta