Küs Şiiri - İsmail Akyüz

küs

içimde bir çocuk yüreği
hüküm üstünde hüküm
anlayamadım bilemedim
insanlara kırıldım küstüm
çıkmıyorum artık sokağa
çıkmıyorum parklara bahçelere
ne kadar sevsem de ağaçları çiçekleri
ne kadar sevsem de yaşamayı
yine de hiç umurumda olmuyor
kim yaşamış kim ölmüş
kapadım kendimi kendimin içine
kilit üstüne kilit bağladım
günler günü dara düştüm
bir çocuk yüreğince kırıldım küstü