Hiç güneşin doğmadığı bu yerde
ölümüne susuyorum hayata karşı...
Sen olmadan çekemiyorum içime o bukle saçlarının kokusunu;
avutuyorum kendimi hergün humuslu toprakları harmanlayarak...
Ki aslında sen, sen bile yollamadın bana bir mektup
Bu taştan sert, soğuk parmaklıkların ardına...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta