Dünya denen hanı kurmuşlar böyle,
Kimi susup gider kimi söyler öyle,
Bir nefes emanet verilmiş payla,
Gülenle ağlayan kurulmuş düzen.
Gün gelir dallardan yaprak da düşer,
Zaman ince ince ömrünü biçer,
Her kul bir gün kara toprağa göçer,
Dünle yarın ile kurulmuş düzen.
Ne servet kalıyor ne yalan sözler,
Bir gün kapanıyor bak bütün gözler,
Ardında bıraktığın hüzünlü izler,
Hicranla hasretle kurulmuş düzen.
Kaderin yolunda yürür her insan,
Kimi bahtı güler kimi de perişan,
Hak'tan gelen olur bazen imtihan,
Sabırla metanet kurulmuş düzen.
Vakti dolan gider döner özüne,
Yazılmış kaderdir gelir gözüne,
Kul Ortak ses verir fani sözüne,
Emanet canınla kurulmuş düzen
Nakarat .
Dünya bir misafir, konmuşuz hana,
Gün gelir döneiriz kara toprağa,
Ne sultan kalıyor ne de bir bahane,
Gelenle gidenle kurulmuş düzen.
.
KUL ORTAK
Kayıt Tarihi : 25.05.2026 09:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!