Çeşmenin aşkıydı su,
Bilmezdi bunu...
Akardı fütursuzca bulup yolunu...
Çeşme, okşar severdi akarken onu,
Açıldıkça, sunardı suya...
Gönüllü vücudunu....
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




nefis bir şiir. kutlarım
Ask aski sevmekle.. Sevgi aska asik olmakladir desem.. ama iki gonum bir olmayinca samanlik hic seyran olmuyor. Bir askin oykusunu siirle cok guzel dile getiren yureginiz hic susmasin dilerim.. sizin cesmeniz hep akacaktir, eminim.
Suyu kesen, aşkı anlamayan ne zalimler var...Hepsine selam olsun yine de...Engin Tunca.
Şairin Notu: Aşk bedende varoldukça, yaşam kaynağıdır, hayatın rengidir...aşık olan bir işe yaradığını hisseder ... aşk karşılık görse de görmese de aşktır...onu sona erdirmek hayat renklerini soldurmaktan başka bir işe yaramaz ki...
gerçek bir sevmenin çıkarı; sevdiğin mutlu olduğunca mutlu olmaktır:) bir zamanlar akarmış belliki o çeşme....
sevgiyle,
Kıssadan hisse ile, aşk karşılıksız kaldığında bitecekse eğer AŞK değildir bence...elinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta