Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
http://www.mogollar.net/haberler_detay.asp? ID=120
kendimi takdimimdir....
AĞAÇ
Devrilmemeye yeminli,
Asırlık ağaç gibi mi
Gördü gözleriniz beni?
Haykıran...,
Öfkeli...,
Asi...
Sözlerim mi siperledi?
Aslında çok ince, narin
Ruhumun hapsedildiği,
Yaralı kalpli gövdemi?
İnsan kızıyım ben insan...
Ne evliya, ne hükümran...
Başı yüksek, yukarıda,
Dalı eğik, tutunana...
Cesur ama mütevazı
Bir deli ağaç ...
