bir arpa boyu gördük ölümü emanetsiz terkeyledik bu diyarları
tez duyuldu haberimiz karaydık ak günün hatırına çektik
çektik kör kuyudan çeker gibi çilemizi toz duman dargın ama inançlı
önümüz dağ taş künyemizi ateşinden kazıdık senin yolumuz açık
unuttuk unuttuk geride çoluk çocuk ama saçları güneşten taralı
yanımızda mavzer bağımsızlık küçük asyanın büyük evlatları çiçek çiçek
gönül dedik susmaz ona sarılmazsa durulmaz kurtuluşa yaralı
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta