Kurtuluş ulaşılmaza ulaşmak değildi bizim için..
yıldızlara uzanmak yada başka birşey...
Kurtuluş hüzünlere boğmadan yaşamaktı bizi...
Ağlarken gülebilmek...
Gülerken kahkahalarla.. gözlerimizden yaşlar gelmesi..
bütün şehri griye boğan hazana inat....
kurtuluş.. insanın yüreğiydi...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
