Semaya zincirlenmiş ruhları gördüm, umutları tükenen,
Kartalın gözlerine mühürlenmiş acıyı gördüm,
Ve;
Seyre daldım karanlığın için de ki aydınlığa.
Korkuyu gördüm, pişmanlığı ve haykırışları,
İnatla, dünya pençesine takılmış, ruhları gördüm,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
