Efkarlandım yine bu akşam,
Korktum,kendimi sokağa attım.
Hasretin çığlığını susturmak için,
Sazlı sözlü bir mekana vardım.
Baktım şöyle bir etrafıma,
Vur patlasın,çal oynasın..
Gözüme ilişti bir masa,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bir şair demiş: 'Ben beni tanıyamaz oldum,ben sen olduğumdan beri'
Kaçıp kurtulmak kolaymı öyle? insan sevmeyegörsün nefret bile aşkın kardeşi olur.
Akıcı ve etkileyici bir şiir okudum.Başarılarınızın devamı dileklerimle.Sevgiler...
akıcı bir şiir....kutlarım şairini...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta