Kurşun kalem Şiiri - Yasemin Tanık

İkimiz bir kurşun kalemdik
Sen ucuydun, ben ise silgisi
Sen yazardın onca sözü
Ben silerdim izi kalmasın diye
Sen karalardın sayfaları fütursuzca
Ben kendimi yok etmek pahasına silmeye çalışırdım
Sen hiç bitmeyecek gibi davranırdın
Bana da çok uzaktın...

Gün geldi kalemtraş vazifesini yaptı
O görkemli halin yaklaştık bana..
Ben bitmemiştim...
Seni yakından gördüm.
Ah o büyüklük hallerin yok olmuştu
Ne çok uğraşmıştım seninle
Şimdi kimse almaz seni eline
Sonumuz çöp kutusu olur bilirim de,
Görmedim çabamı bir gün bile...
Keşke tüketmeseydik sevgiyi böyle