İçimden merhaba demek gerekiyor bu soğuk şehire
Her şeyiyle içimi daraltan boynumu büken bu şehre içten bir merhaba
Karanlığın Sessizliğine usulca bir merhaba
İnsanların rutin yaşamlarına
Hareketsiz yüzlere, sınırda yaşayan gülüşlere merhaba
Maviyi bir tek gök’te bilen düzlüklere
Benim gibi adamlar güç olur
Gündüzü kalabalık
Gecesi ateşli
Sabahı yalnızlıktır
Düştü mü vuranı bol
Bir boğaz var hayalimde
Yaşayamadığım gençliğim
Uğruna hayatımı heba ettiğim mutluluğum var,
Ceddimin fetih için şehadet ettiği koca şehir
Aşk diye koşarak kaçtığım tarihin mirası
Çok gece biriktirdim
Çok yalnızlık çok karanlık
Göz yaşlarımı biriktirdim
Hayallerimi,umutlarımı
Planlar yaptım
Bol bol akıllandım
Binlerce şiir yazabilir
şiirden şiir çıkarabiliirm
Beyinlere akıp muhteşem etkiler bırakabilirim
Gözlere yerleşip irise renk
Orta kulağa ses olabilirim
Dizlere derman ciğere oksijen
Attığım her adımda bir vuslat
Her cümlemde hedeflerim,
Pişmanlıklarım ışık saçıyor
Kızgınlıklarım düşündürüyor,
Bakmadan görür
Susarken konuşur oldum
Alışmaktan korkuyorum
Sana uzak yağmurlara
Sensiz sokaklara
Yolumu aydınlatan lambalara
Yabancı olmayan tabelalara
Korkuyorum bu havalara alışmaktan,
Gecenin dördünde
Yancı oldum geçmişten geleceğe
Cümlelerle sayfalara
Damladan tomurcuğa
Avuç avuç umuda
Sağımda cemal
O muhteşem gülüşlerin sende kalsın
Ah o gözlerin var ya onlar da kalsın
Adını alan,adınla biten yollar
sana çıkan tüm cümleler
Seni anlatan ışıklar da kalsın
Ya denizler ?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!