Yara benim, yara benim
kanayan o yara benim
üzerime gelmesinler-
dağlar yara yara benim
kara benim, kara benim
beni benden alıp gider
beni derde salıp gider
bazen gözüm dalıp gider
yaralıyım ben, yaralı
aramızda dağlar vardı
Yardan uzak, yare yabancı
Bana aşktan kalacak sancı
Yardan uzak, aşkın utancı
Seven yolcu, sevdalık hancı
Sevdalıktan tükenme gönlüm
Ne kadar seversen sev
Gözde büyüttüğün dev
Aslında yar dediğin
Yuva kurulacak ev
Kürşat AK
Dedi: sonu belirsiz aşka boşuna yanma
Dedim: sende yanarsın senin elinde sanma
Dedi: alın yazısı, boş hayâllere kanma
Dedim: olacak olur, düşlerinden usanma
Dedi: sonra ağlayıp tatlı düşten uyanma
Dedim: Ya olsaydı diyerek maziyi anma
Talihimin karası yar sanadır
Yüreğimin yarası yar sanadır
Şu sevenin gördüğü yar kaderim
Kaderimin ederi yar kederim
Yare nar olanda bana ar olur
Vuslat için vakit aşka dar olur
Arayıp da bulunmayan yar olur
Yoktur deyip vazgeçsende var olur
Temmuzda başıma yağan kar olur
Sevmek kolay değil, herkez sevemez gönül
Ne sen sararıp sol, nede yapraklar dökül
Gönül almak için eğer yeterse bir gül
Seven gönül elbet sever yare varınca
Aşk vuslatla değil, hasretle yanan közdür
Yare yan da gönülden
Yanarsın gonca gülden
Yare savrulan külden
Bencileyin yare yan
Yüreğim pare pare
Sevdanın yaprakları dökülmeye başlar
Yağmura karışır gözlerden akan yaşlar
Dökülsün sevdadan kıyıya vuran taşlar
Eğilse de başlar, yarım aşktan yâr olmaz
Gönlümde derinlerde çukuru var aşkın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!