Kürşat Ak Şiirleri - Şair Kürşat Ak

gözlerinde yaş vardı
garip bir telaş vardı
içinde savaş vardı
yalansız sevmelerin

içinden geldiğince

yalanla sevgiler solmasın, soldurmayalım
ey! aciz kul; olmayanları oldurmayalım
yalan yüzünden kalbi kinle doldurmayalım
yalanın her türlü olanı zehirli yılan

yalanla insanlar boş hayale dalmasınlar

Huzur için belki yerin yalnızlık
Çimene uzanmış insanlar gibi
Rüzgarın sesinde derin yalnızlık
Manevi iklimde zamanlar gibi

Dağın zirvesinde kalan yalnızlık

Yıldızlar da kayar, kalmaz yerinde
Gönül gonca güle kaymış olmasın
Dilinde bitse de aşk, izi derinde
Gönül tatlı düşten aymış olmasın

Yalnızlık gecesinde, seherinde

Ne sana yanarım sevdiceğim, ne sensizliğe
Ben yanarım boş yere aşk diye bu densizliğe

Kürşat AK
Mart 2026

yanarsa yansın bir gülün uğruna
ömrün sonbaharı gelip geçecek
kanarsa kansın aşkın olduğuna
gene hasret rüzgarları esecek

yanarsa bir gülün uğruna yansın

Az beğendim şiirini
Yapay zekâ şairini
Dogal zekanın yerini-
Tutamazsın yapay zeka

Söndürmesin yanan közü

Sımsıcak yaz günü bana gelişin
Yağmurlu bir günde veda edişin
Yaprak dökülürken benden gidişin
Sanki yüregimden dökülüyordu

Ayrılık akşamı hüzün çökmüştü

Sanki iki agacın iki dalındanız biz
Birbirine değen yeşil yapraklar gibiyiz
Yağmurlarla ıslanır, rüzgarda beraberiz
Dalın birisi kırılırsa biter sevgimiz

KÜRŞAT AK

Anladığım sensin özlemekten yar
Vuslatı hasretle gözlemekten yar
Usandım yar, usandım ben aşktan yar
Aşktan vazgeçtim, bu dert beni aşar

Kürşat AK