Kürşat Ak Şiirleri - Şair Kürşat Ak

sensizlik bitirdi, tüketti beni bugün de
belki bunu söylememem lazım biliyorum
sensiz kendimi kaybettim o garip hüzünde
seni seviyorum "sensiz tükendim" diyorum

KÜRŞAT AK

Sen yağmur olsan bana
Çisil çisil ıslansam
Hep bana damlasana
Sırılsıklam aşk sansam

Sen güneş olsan bana

Yeşeren ağaç gibi
Tomurcuklanan güldeki
O taze bakışı andıran
Hislerde coşsaydı hevesimiz
Havada is
Bacada duman olmazdı

sesleri örerim tel tel, yumak yumak
ince ince desenlerde, nakışlarda
şekil şekil sesleri dokumak
ışık saçan, alev saçan bakışlarda
zihnimden, ruhumdan, sevgimden
en neşeli halimden, en derin kederimden

gizemli patikada sessiz arayış
düşler parkurunda gizemli bir yarış

geçmişten kalan yaraları sararım
düşler de olmasa ben neyi ararım

Bir sessiz çığlık içimi karartan
Hayâl kırıklığı arttıkça artan
Kederli bekleyiş umudu tartan
Yaşanan ne varsa gelip geçecek

Yıllar geçtikçe ruhun daralmakta

Sessizlik, yoksunluğun ötesinde var
Sessizlik, yalnız olan kuş sesinde var
Sessizlik, soluk almayan nefesinde var

Sessizlik, ıssız yaşanmayan bir koy gibi
Sessizlik, hiç birşey bilmeyen bir toy gibi

içime attığım sevda yeşerdi
büyüdü, gelişti, ağaç oldu
bazen umut dolu iken çiçeklenir
kavuşmak inancıyla yeşerir

sevdiğiyle olamayınca

bir buse kondurup gülümseyişin
aklımı başımdan alıp da geldin
ne güzeldi o gün bana gelişin
sevdalık güzeldi, sen de güzeldin

düşün o halimi veda ederken

kavrulur hasretinden
bir ateş üzerinde
yanmış olan etinden
sevda terler derinde

uzaklaşır serinden