Ekrem bir kapıydı bende seni düşlemek
İçerisi saf sevda hep saadet
Gözlerine bakmak demek kapıyı çalabilmek
Kapının ardını görse kemâlinden utanır cennet
Cüruh-dâr gönlüm kendine ettiği eziyetten
Müsebbibi sensin ruhumdaki mahzuniyetin
Yaptığım yerde çürüdüm rüyalarıma seni beklemekten
Seninkiyse sonsuzu makbuldür misafirliğin
Rüzgarlar çıkar sevdamdan
Ben sana yol kat ettikçe iter seni
Dileğimdir bu yolda ayaklarım dolanmadan
Rüzgar dolandırsın dünyayı bana getirsin seni
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 15:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kursaktaki bir heves gibi yarım kalmış, sonucu sindirilememiş bir karalama.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!