Kursağımda kaldı tadı senliğimin..
Ne oluşun ne de yokoluşun silemedi paslı damak zevkimi..
Kilitlenmiş arzuların başkaldırdığı bir isyan var adeta bedenimde..
Panikatak nöbetlerinde sevdam..
Bencil,tutkulu ve bir o kadar da korkulu..
Sensizliğin hüznünü çekiyorum içime antidepresan niyetine..
Biraz durulmak biraz uyuyup halisünasyonlarıma alet etmek için Sen'i..
Nafile..!
Yetmiyor hiçbir afyon serzenişime..
Durma..!
Yok ol mümkünse hiç olmamış ol..!
Git artık bedenimden al kokunu da git..
Git artık beynimden tüm malzeme olmuşluğunla hayallerime..
Azad et bendeki kadını..
Yıkayım çevremdeki cansız duvarını..
Hadi yok ol bir an evvel..
Yeni bir evren yaratayım kendime..
Yeni bir sahip bulayım tutkulu bedenime..
Kayıt Tarihi : 5.12.2007 03:40:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!