Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
DOĞDUĞUMUZDAN İTİBAREN BİLE BİLE YÜRÜRÜZ ÖLÜME.. YOL KENARLARINDA GÖRDÜKLERİMİZ HAYATIMIZIN CİLVELERİ.. VE YOLLARIN KENARLARINDAKİ EŞ DOST AKRABA ANA BABA HERKES GÖNLÜMÜZE AVUNTU.. SONRA DARACIK KAPIDAN GİRİLECEK BİZİ BEKLEME SALONUNA ALACAKLAR .TAAAAAKİ KIYAM GÜNÜNE KADAR.. ÖMÜRDE TEK KARIMIZ SEVMEYİ SEVMEK.. NE MUTLU BUNU BECEREBİLENLKERE.. EMEĞİNİZİ KUTLARIM ÜSTADEM ELİNİZE SAĞLIK SERÇE YÜREĞİNİZ DER GÖRMESİN ALLAHA EMANET OLUN SAYGILAR...........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta