Düşleri mi kurmalıydım gökyüzünde uçuşan renkleri en ince ayrıntısına kadar görebilmek için?
Gözlerimi kapayıp dilekler mi dilemeliydim, en uzağımdaki 'seni' bir kırpışta karşıma alıvermek için?
Sessiz mi kalmalıydım, her geçen gün daha da yabancılaştığım kalabalığa, suskun gözükmek için?
Sakin mi olmalıydım geçen zamanın 'sensizlik' hanesine tek tek dakikalar sıralamasına karşı?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta