Kurbanlık Şiiri - Kasım Kobakçı

Ben idim, kurbanlık besili koyun,
Ezelden kurulmuş, bana bu oyun,
Yıkılsın meleklerin, uzun boyun,
Bayramda hepiniz, neşeli olun.
*
Düşeyim dedim, canımın derdine,
Gittim o, gaddar kasabın evine,
O ise, düşmüş yine et peşine,
Bayramdır dedim, geliver benimle.
*
Gidip soralım, aslını imama,
Bana neden kinlenir, keskin kama?
Kalmadı mı dünyada, başka mama,
Bayram günü, gülün siz de hep bana.
*
Kelam etti imam, dedi imandan,
Emir gelmiştir, yüce Yaradandan,
Danış istersen sen, bir de papazdan,
Kutlar belki, bayramını bizimle.
*
Bakmış ki papaz, besili koyuna,
Haham soktu demiş, beni oyuna,
Sual et sen, bilmediğimi ona,
Bayramını da, kutlayıver sonra.
*
Haham demiş, bizim kahraman İshak,
İbrahim'e evlat verdi, onu Hak,
Yol gösterir belki sana, sor da bak,
Hem bayramlaşırsın, elbette onla.
*
Bulup İshak'ı, dedim ey şanslı kul,
Benim sayemde, açık sana bu yol,
Kurtardın canını, bana düştü rol,
Bayramın mübarek, hadi kutlu ol.
*
Vardım İbrahim'e, elinde bıçak,
Dedim bu nasıl iş, bu nasıl bir hak?
Oğlunu sevdin de, bana dön bir bak,
Bayramda bari, şu bıçağı bırak.
*
Meleğe seslendim, kanadın beyaz,
Cennetten kopardın, dinlemedin naz,
Koç diye getirdin, şu halime yaz,
Bayramda, canıma okudun biraz.
*
Döndüm Yaradana, dedim ey Gaffar,
Kulların yedikçe, sanıyorlar kâr,
Bizlere bıçağın, ucu aşikar,
Bayram günlerinde, koptu ahu zar.
*
Sözüm Ademoğlu, doymak bilmezsin,
Etimi yersin de, yaşım silmezsin,
Kanımı dökmeden, yüze gülmezsin,
Bayram gelmeyince, beni sevmezsin.
*
Ey koca insanlık, körelmiş vicdan,
Menfaat uğruna, dökülüyor kan,
Benden daha vahşi, vallahi insan,
Bayram der kesersin, bitmez bu hüsran.
*
Koyundan bu kadar, hiciv ve kelam,
Kavurma yemeden, vereyim selam,
Yürekler bir olsun, bitsin artık gam,
Bayramınız kutlu olsun, vesselam!