Yemyeşil yaylasında, mal davar otlatır çoban
Artvin’in yeşiline, bağ bahçesine can kurban
Her yer oksijen deposu, hayat buluyor insan
Gelene dost gidene dost, ilim güzel Artvin’im
Yedi ilçenle birlikte, kalmadı sende cahil
Yetişkin beyin gücün var, hepsi işinde ehil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta