sen bana bakma aldanıp
tutmaz bende zamanı aşkların
utancın büyüğünü astım duvara
gelen geçen hayret ederek bakıyor
kalbime sızmış efkarı yedi cihanın
baksan ben kılığımla herkes gibiyim
sonra dilim sokaktan hallice biraz
yine bakışım ürkütür alemin bekçisini
yıkandım ırmağında solgun rüyaların
sandım ki farkı olmayacak büsbütün yaşamaktan
bilinmez oysa kurt dediğin kuş sandığın
heyhat dönüyor sinsice etrafında dünya durmadan
sen bana bakma aldanıp
ışığı sönmüş hayatın
ne ilk ne de son kurbanıyım...
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 02:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!