Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kan yeşili Düşen umutsuz bir yaprağım sonbaharda
Her gidişine bir can veririm
Beni kaç usanmalık özlüyorsun
Kaç ayrılık seviyorsun?
Harika duygular...Yazan yüreğe saygı sevgi bizden...Tam P.
BİR GÜZEL YÜREKLE DAHA KARŞILAŞTIM BU VADİDE...HOŞBİR ÇALIŞMA OLMUŞ KUTLUYORUM
,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta