‘’Sözüne güvenen gönlüm utandı.
İnandığım her şey mi sende yalandı?
Sen, şerefli bir ismin cehennemisin.’’
Alıntı bu şiiri 26.02.2026’ya bırakıyorum. Sözünde duranların, ihanet etmeyenlerin şerefine…
Bir yürek vardı avuçlarında
Kırıldı sen tutmazken kenarından.
Bir gülüştüm, bir sığınaktım aslında
Sen sustun, ben hep içimden anlattım sana
**
Bir insan ancak bu kadar yalnız bırakılır
Bir zamanlar
iki kırık kalp
aynı sessizlikte oturduk.
Konuşmadan anladık birbirimizi,
çünkü bazı yaralar
Gitmeyi bu kadar iyi bilen sen
Kalmanın değerini bilmezken
Ardında bıraktığım cümleler
Boğazıma düğümken
Sen hafifledin ben yoruldum
Seviyorum dedin ama
Aylardan mart
Günlerden pazartesi
Masadan kalkamadı bedenim
Ama ruhum, tam da o an sana sarıldı.
Olmayacak bir duaya
"Amin" der gibi içten,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!